Tassenontwerper Omar Munie heeft de Haagse organisatieadviseur Theo Terdu ingeschakeld om de omstreden aankoop van het pand Noordeinde 64 te onderzoeken.

In een concept-persbericht van Theo Terdu en Omar Munie, dat in handen is van Den Haag Centraal, staat: ‘Munie laat weten dat hij een onafhankelijk en fair onderzoek wil zodat de waarheid rond zijn betrokkenheid bij de aankoop van dit pand nu echt boven tafel komt en een einde maakt [en er een einde wordt gemaakt, red.] aan alle beschuldigingen die worden geuit.’ In het bericht staat verder dat Munie ‘diep geraakt’ is door de recente publiciteit. Hier wordt onder meer gedoeld op publicaties van de onderzoeksite Follow the Money en de Volkskrant.

‘Er zijn veel aantijgingen gedaan’

Theo Terdu bevestigt dat hij is aangezocht om een onderzoek in te stellen en dat hij ja heeft gezegd. “Er is een groot aantal aantijgingen gedaan aan het adres van de heer Munie. Hij zegt niets verkeerd te hebben gedaan en wil daarom dat de gang van zaken rond de verwerving van Noordeinde 64 wordt onderzocht. Ik zal een commissie samenstellen die dat onderzoek gaat doen.”

Terdu weet nog niet precies wat de onderzoeksvragen zullen zijn. De aankoop en het doorverkopen van het monumentale pand De Rijnstroom staan centraal. Onduidelijk is nog of ook gekeken wordt naar de wijze waarop Munie zijn stichtingen The Dutch Tulip en The Dreamfactory leidde en hoe hij als werkgever heeft geopereerd. Terdu gaat er vanuit dat de gemeente Den Haag en het Rijksvastgoedbedrijf zullen meewerken aan het onderzoek van zijn commissie.

Terdu noemt zich ‘conflictoloog’

Terdu is in Den Haag relatief onbekend. Hij was voorheen werkzaam in Amsterdam bij het aan de Keizersgracht gevestigde Twijnder Consultancy Beheer. Dat bedrijf is in augustus van het vorig jaar geliquideerd. Terdu houdt nu kantoor op het bedrijventerrein Zichtenburg. Blijkens zijn site biedt hij zich aan als ‘conflictoloog’. Hij stelt dat hij ‘verstoorde relaties [kan] harmoniseren en daardoor juridische procedures voorkomen’.

Gevraagd naar conflicten die hij heeft opgelost of onderzoeken die hij heeft gedaan noemt Terdu de ‘Steve Jobsscholen’, een mislukt project van Maurice de Hond, en de Markthal in Rotterdam. Welke rol Terdu in die kwesties heeft gespeeld blijft vaag. In het geval van het vernieuwende onderwijsconcept van De Hond lijkt zijn betrokkenheid vooral te bestaan uit de medewerking die hij, als ouder, verleende aan een Zembla-documentaire. Die gaat over de mislukking van het project. Bij de Markthal trad Terdu op als woordvoerder van een aantal ontevreden ondernemers. Hij maakte een plan dat door de eigenaar niet is overgenomen.

Zakenblad Quote wijdde in oktober nog een artikel aan Terdu. Daarin staat onder meer: ‘Waar Theo Terdu opduikt wordt de ellende alleen maar groter’. “Dat was een onaangenaam artikel,” reageert Terdu. “Als je veel doet, zoals ik, lopen er ook wel eens dingen minder goed.”

Een façade van goede doelen

Uit onderzoek van de Haagse advocaat Erik Fransen en publicaties van Follow the Money en de Volkskrant blijkt dat Munie een façade van goede doelen gebruikte om gebouw De Rijnstroom in handen te krijgen. Er is ‘geen sprake geweest van maatschappelijke activiteiten’ die Munie beloofd had te zullen ontplooien, schrijft Fransen in een negentien pagina’s tellende analyse van de verkooptransactie in 2018.

Munie zou er behalve zijn winkel ook een atelier vestigen, waar vluchtelingen werkervaring konden opdoen, maar dat is niet gebeurd. Fransen vindt dat de verkoop ongedaan moet worden gemaakt en heeft dat gemeld aan staatssecretaris Knops, verantwoordelijk voor het rijksvastgoedbedrijf (RVB), en waarnemend burgemeester Remkes.

‘Een cadeau van 3 miljoen euro’

De verkoopprijs van Noordeinde 64 werd kunstmatig laag gehouden. De Haagse makelaardij Frisia verrichtte de taxatie en kwam uit op 1,7 miljoen euro. Dat komt neer op 933 euro per vierkante meter, terwijl op deze plek in de stad prijzen tussen de 2500 en 5000 euro per vierkante meter normaal zijn. Een Haagse makelaar concludeert daarom dat Munie ‘een cadeau van 3 miljoen euro’ heeft gekregen.

Maar uiteindelijk bleek de tassenontwerper het geld niet bij elkaar te kunnen krijgen. Daarop schoot vastgoedbelegger Jeroen de Wilde te hulp. Munie verwierf vervolgens alsnog het gebouw, maar toen stond opeens de belastingdienst op de stoep die er beslag op legde wegens een belastingschuld van enige tonnen. Weer was het De Wilde die de portemonnee trok, waarna het beslag werd opgeheven. Een paar maanden later verkocht Munie het pand aan hem door. Daarmee raakte het goede doel, het tassenatelier, definitief uit het zicht. Een betrokkene die anoniem wil blijven zegt: “Iedereen loopt met Munie en zijn vluchtelingenverhaal weg en verliest daardoor de realiteit uit het oog. En die realiteit is dat hij telkens leugens vertelt.”

Munie betaalde slecht of helemaal niet

Los hiervan spelen nog andere kwesties. Uit rechtbankuitspraken, het onderzoek van Fransen en het verhaal van een gedupeerde blijkt dat Munie medewerkers slecht of helemaal niet betaalde. Er zijn minimaal vijf gerechtelijke procedures gevoerd, die Munie alle heeft verloren. Hij moest betalen. Dat deed hij in een aantal gevallen niet, wat ertoe leidde dat twee voormalige werknemers in september 2019 Munie’s faillissement aanvroegen. Op de dag van de zitting van de rechtbank betaalde Munie alsnog, waardoor hij het faillissement wist af te wenden. De emoties liepen hoog op tijdens die procedures. Eén van de advocaten gebruikte de woorden ‘uitbuiting’ en ‘slavernij’ om Munie’s werkwijze te typeren.

Munie: informatie is onjuist

Munie reageerde niet op een verzoek van Den Haag Centraal om contact op te nemen. Wel plaatste hij een verklaring op zijn LinkedIn-pagina onder het kopje ‘Waar rook is, is niet altijd vuur’. Daarin noemt hij het recente artikel in de Volkskrant ‘eenzijdig, negatief en donker’. Verder schrijft hij, zonder op de aantijgingen in te gaan: ‘Door ons succes staan we vaak in de schijnwerpers en daar zijn we blij mee (…). Maar wanneer er onjuiste informatie gedeeld wordt, is het een ander verhaal (…). De allergrootste les die ik haal uit deze ervaring is dat ik het te lang allemaal zelf heb willen doen’.

De gemeenteraad, die eerder al kritisch was over de ‘Munie-deal’, accepteert nu geen uitvluchten meer van het college van B en W. Een meerderheid van de partijen wil de zaak in de commissie Bestuur bespreken en zowel wethouder Boudewijn Revis (VVD, stadsontwikkeling) als burgemeester Remkes aan de tand voelen. Dat gaat gebeuren op 8 april.

Leave a Reply